Streefdoel

2010
Gewicht: 90kg
Kilometers: 15000km

Progressie:
Gewicht: 93kg Kilometers: 365km

18-01-2010
2009
Gewicht: 92kg
Kilometers: 15000km

Progressie:
Gewicht: 93kg
Kilometers: 15000km

31-12-2009

E3 prijs voor WT

Na een mooie rit in het heuvelland op zaterdag stond deze ochtend de E3 prijs voor wielertoeristen op het programma. Reikhalzend keek ik er naar uit om hetzelfde parcours te bestieren als Boonen, Flecha en Cancellara.

Ik fietste op een rustig tempo eerst naar het verzamelpunt van Team Verada om de beentjes wat los te schudden. Ik kan er niet aan doen maar als ik na een week van wroeten met de stadsfiets richting het werk en terug weer op de koersfiets mag springen, kan ik mijn benen niet stilhouden en dan ga ik eigenlijk altijd een beetje te diep met zware benen tot gevolg de zondag.

Eenmaal in Zwevegem aangekomen trokken we naar de start in Harelbeke. En vlug vertrokken we om nog te profiteren van de zon en de aangekondigde buien voor te zijn. Er werd een goed tempo onderhouden en er was echt veel volk onderweg. Na de splitsing van de 80 en 133km, waren we nog met 6 van de 17 starters over. Al vlug kregen we de Edelare onder de wielen en eens de kop eraf is, volgen er al snel vele hellingen. Maar ik forceerde me niet en ging overal op het kleinste molentje naar boven. Als je ooit iemand al lachend en schertsend de Taaienberg, boigneberg of Patersberg wilde zien oprijden, dan moest je gewoon kijken naar mij vandaag. Overal boven als laatste maar wel zonder ook maar ergens de hartslag echt hoog te laten komen.

Ondertussen had ons groepje van 6 al wat pech te verduren. Eerst had ik een platte band. Na controle van de achterband bleek er een klein nageltje in de band te zitten. Nieuw bandje steken en dan tot de conclusie komen dat ik geen pomp mee heb. Geen probleem. We zijn met 6 en iedereen heeft toch wel een pompje mee. Maar pech komt nooit alleen. Thierry zijn bommetje was leeg want hij had deze vergeten te vervangen. Dan maar een pompje gebruiken van Mic maar dan zit er ook zo weinig druk op die band he. Gelukkig stopte er 10 meter van ons een volgauto om hun renners te voorzien an eten en drinken. Vlug hun pomp gebruikt en de band stond weer op volle sterkte.

Even later in Ronse had Mic er genoeg van. Hij had vandaag echt zijn dag niet en in Ronse besloot hij dan ook maar naar huis te gaan. Net voor de Patersberg was er dan nog een val van Cobe die hiermee direct 2 platte banden er gratis bij kreeg. Alsof de val nog niet erg genoeg was, was Mic met zijn pompje al weg, was Tom (de fietsbom) zijn pompje niet echt veel waard en na het gebruiken van 1 van de 2 bommetjes bleek er een slechte binnenband in te zitten. Een vriendelijke WTer bood ons een extra bommetje aan en zo konden we toch verder. (Bij deze, als de voorgenoemde WT’er zich hierin herkent, nogmaals bedankt!) Cobe zelf had enkel maar de schrik en kleerscheuren van de val overgehouden en we konden na enig oponthoud terug verder.

Doordat we ondertussen al heel wat tijd verloren hadden, heeft Timo ook maar het kortste pad richting huiswaarts gekozen. Hij stond op tijd. En toen waren we nog met 4. Maar niet voor lang. In de afdaling naar de Kluisberg reed Cobe terug weg en de moral was weg (evenals de bruikbare bommetjes). Hij belde dan maar zijn vader op die fungeerde als pechdienst.

Met zijn drieën vingen we de weg terug aan richting de Kluisberg. Ondertussen was de wind fel aangewakkerd en we besloten in lijn te rijden en het kopwerk om beurten op te nemen. Na de Kluis begon mijn laatste cartouche te werken en nam ik grotendeels van het kopwerk op mij om zo veel slachtoffers van de wind op te rapen. Op Tiegemberg heb ik terug voor het klein molentje gekozen en ik was verbaasd dat ik, onder het eten van die lekkere frangipanetaartjes die je kreeg bij de bevoorrading, ik toch nog mensen passeerde. Die zouden nog een lastige 10km voor de boeg hebben.

Na de Tiegem nam ik terug de kop en met zijn drieën sprokkelden we de geslagenen op en diegene die nog wat jus in de benen hadden, sloten zich aan bij ons in de groep. Geinspireerd door Cancellara, toch min of meer mijn idool, schakelde ik nog een tandje groter en trok het groepje van zo een man of 8 op een lint. Eenmaal toen we richting Stasegem opdraaiden, was het tijd om de finale in te zetten. Het competitiebeest in mij werd wakker en bij iedere omwenteling werd er beetje bij beetje meer kracht gezet op de trappers.

Eenmaal goed op dreef, pleegde ik mijn eigen “Cancellaraatje”. Van op de kop blijven versnellen en de laatse 2 km een mini-tijdritje aan 38-39km/u. Heerlijk afzien terwijl de spieren branden. Bekkentrekkend je tanden in het stuur zetten en je rug krommen tegen de genadeloze wind. Afzien maar beseffen dat je net een man of 8 los uit het wiel gereden hebt.

Ondanks de voorspelde regen hebben we het buiten enkele verdwaalde druppels droog gehouden. Een heel leuk weekend dus met mooie trainingsritjes.

Fietsrally Team Verada – Behind the scenes!

Dit weekend organiseerden we met Team Verada een fietsrally tvv Kom op tegen Kanker (www.1000km.be). Even een artikeltje over hoe ik het als mede-organisator alles beleefde dit weekend.

Alles werd in gang gestoken een maand geleden (heel erg laat dus) en dit weekend was het zover. Vandaag (zondag) zou de rit gereden worden en al op vrijdag schoot ik in gang om deze te uit te pijlen. Omstreeks 7u was er afgesproken aan de toonzaal van Verada om uit te pijlen. Gewoontes zijn er om in stand te houden en wederom was ik de laatste op afspraak. Frederic (Fred_ op dit forum, de voorzitter), Thierry (lid) en ik (ouderdomsdeken van het bestuur ;-) ) sprongen vlug in de camionette van Verada en vertrokken vol goeie moed. Geen idee hoe lang het uitpijlen zou duren en al gauw stelden we vast dat we maar een goeie 10km per uur konden uitpijlen. Dit zou dus een lange dag worden van uitstappen, grachtjes springen en terug in de camionette springen. Over de middag was het aflossing van de wacht en ging Fred_ achter voedingswaren voor de bevoorradingen en Thierry naar huis.

Om kwart voor twee kwamen Stijn (vervollediging van het triumviraat oftewel 3de bestuurslids Verada) en Cobe (lid) mij oppikken om de rest uit te pijlen. Tegen 18u was het uitpijlen eindelijk afgerond. Vlug naar huis om vervolgens in de zetel gewoon in slaap te vallen omdat ik gewoon “afgetsjoold” was.

Zaterdagochtend vlug nog een ziekenbezoek doen (nooit leuk) en om 14u in de namiddag terug paraat om de zaal op orde te stellen. Daar toegekomen hoorde ik al direct van een lid die de 90km in de voormiddag gereden had, dat er pijlen afgetrokken waren. Geen nood. De controle van de pijlen stond nog voor zondagochtend op het plan. Geen stress!

We haalden tafels en stoelen op en richtten het zaaltje in met de doeken die we moesten ophangen van onze eigen sponsors en sponsors van de bevoorradingen te bedanken. De drank en frigo’s werden opgehaald en geinstalleerd en de chauffage installatie getest. Omstreeks 20u30 was ik al terug thuis en zette ik even op mail hoe we de praktische kant van de bevoorradingen, afpijlen, controle van de pijlen en het afpijlen best zouden aanpakken. Daarna nog even in de zetel en terug bed binnen.

’s Ochtends om 5u liep de wekker terug af. Niet zo gezwind sprong ik uit mijn bed (eigenlijk was het meer strompelen) en trotseerde ik de ochtendkou om de controle van de pijlen te beginnen. Eerst werd de gesneden peperkoek nog afgezet in het zaaltje (6u snijwerk door mijn vrouwke, dank u Katja!!) en hop, de baan op.

In halve rally stijl vlug het parcours afgewerkt en hier en daar nog een extra pijltje bijhangen tot ik in het bos na Hameau des Papins aankwam. Inderdaad, twee pijltjes verdwenen, de spanbandjes hingen nog aan de paal.

Vlug twee nieuwe hangen en terug in de auto en wat zag ik in de verte blinken in het bos? Jawel, 2 pijltjes die gewoon afgetrokken waren. Wetende dat dit een privébos is, en dat de pijltjes op een stuk modderige baan waar enkel een 4×4 kan rijden en de pijltjes 50 meter ver op deze weg laten, kan je dus al raden wie er dit heeft afgetrokken.

Vlug weer in de auto pedal to the metal. Tijdsdruk begon me op te jagen. De rest van het parcours was geen enkel probleem en iets voor 8u was ik terug ter plaatse. Uitstappen en even een diep inademen. I love the smell of burning rubber in the morning.

Extra trui aan en hop buiten de wacht houden bij de gratis fietsbewaking. Op papier zeiden de mensen dat dit de saaiste job was maar ik heb me waarlijk geamuseerd. Ik heb met talloze mensen een babbeltje kunnen slaan en kunnen geilen op schoon materiaal. Maar eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen dat na een tiental keer de opmerking “Oe, ging je gij mijne vélo nie kuisen ook?” ik toch moeite begon te krijgen om nog gemeend mee te lachen maar alles voor de deelnemers!

Omstreeks elf uur vertrokken de laatste deelnemers voor de 90 kilometer en net iets later de laatste voor de 50km. De inschrijvingen werden een halt toegeroepen en de eerste deelnemers kwamen al terug toe om te genieten van een degustatie. Voorzichtig peilde ik naar de eerste reactie en mijn hart maakte een sprongetje toen ik hoorde dat ze de bepijling goed vonden, het parcours nog beter en de bevoorrading meer dan voldoende. Echter waren er wat problemen met het vinden van de bevoorrading in Rugge daar op er op de hoek van de straat een café was en er daar bevoorrading was van een andere tocht. Dit werd vlug gemeld en aangepast waarna we geen klachten meer hieromtrent gekregen hebben.

Maar al gauw kreeg ik weer slecht nieuws te horen. Er waren weer pijlen verdwenen. En toen ik vroeg waar op het parcours dit was gebeurd, was het toch wel weer op dezelfde plaats zeker!! Nu, achteraf gezien waren er niet zodanig veel mensen die gemist waren en de meesten vonden al vlug het parcours terug. De technische dienst heeft dit overigens ook vlug opgelost en terug nieuwe pijlen gehangen. Volgend jaar moet er hier zeker iemand frequent controleren en hopelijk de snoodaard in actie betrappen en eens een hartig woordje babbelen om te weten waarom deze man/vrouw onze pijltjes aftrekt. Wij hebben toestemming gevraagd aan iedere gemeente/stad waar we doorreden en van bijna alle gemeentes/steden hebben we een antwoord gehad dat dit geen probleem zou zijn zolang we (zelf) de pijltjes 24u na de tocht maar weg haalden.

Rond half een vertrokken er twee ploegen om af te pijlen en dit ging heel vlot. Iets te vlot. De ene ploeg was zo vlug dat ze al afgepijld hadden VOOR de laatste 2 deelnemers (een koppel). Alhoewel ik de eerste post verwittigd had over wie het waren en deze dit ook doorgebeld had naar de tweede post, had ik natuurlijk de afpijlers vergeten in te lichten. Deze twee zijn dus daadwerkelijk verloren gereden en jammer genoeg waren ze dan nog niet van de streek waardoor ze niet zo gauw konden gissen waar het parcours min of meer zou kunnen lopen.

Ondertussen werd het voor mij heel erg druk om fietsen te stallen en op te hallen maar alle zeilen werden bijgezet om dit zo vlug mogelijk te doen. Rond een uur of half 2 begonnen we al stilaan wat op te kuisen en rond een uur of 3 daagde het verloren koppel op. Ik heb me direct verontschuldigt en ze een gratis drankje aangeboden en wat fruit en koeken die we over hadden van de bevoorrading. Uiteindelijk waren er maar twee “slachtoffers” maar voor mij waren het er twee te veel. Maar ik denk dat dit leergeld was voor een volgende editie ;)

Ondertussen werd de opkuis verder gezet en werd de rest van de koekjes en drank verdeeld onder de vrijwillige helpers. Tegen half zes werd het zaaltje afgesloten en ben ik huiswaarts gekeerd om uit te blazen van een hectisch weekendje.

Ondanks enkele akkefietjes ben ik zeer tevreden van de fietsrally. Bij deze zou ik nog eens alle deelnemers willen bedanken die opgedaagd zijn. Daarnaast een dubbele merci voor al de leden en familie van leden die zich aangeboden hebben om te helpen. Je hebt slechts enkele mensen nodig om een tocht te organiseren maar een heleboel meer voor de bar, inschrijving, bevoorraading etc. Dankzij jullie inzet is dit een geslaagd evenement geworden! Bij deze wil ik ook nog eens mijn vrouwke bedanken die me sinds vrijdagochtend tot nu bijna niet gezien heeft en daarenboven het nog zag zitten om thuis 30 pakken peperkoek te snijden en te verpakken en dit zonder morren. Katja, je bent een schat!!

Nu volgt er een weekje decompressie en daarna eens samenkomen met het triumviraat om alles eens te bespreken en de cijfertjes op een rijtje te zetten maar een ding staat voor mij al vast. Dit mag volgend jaar opnieuw doorgaan!

Ambiance onderweg

Ik geef het niet graag toe maar de motivatie om te rijden is een beetje tanende. Ik kruip tijdens de week te laat in bed zodanig dat ik met de auto naar het werk rij terwijl ik nochtans mezelf heb voorgenomen om zoveel mogelijk met de fiets te gaan werken. En als ik dan een [...]

En de koude houdt aan

De Derde rit van Team-Verada stond vorige week op de kalender en andermaal was Koning Winter de spelbreker van dienst. Door de fikse koude lagen de kleine banen er weer gladdig bij en werd de geplande rit afgeblazen. Terug een rit via de grote banen dus. Met 14 renners gingen we van start maar na [...]

Verkenning Kom Op Tegen Kanker

Op 14 maart organiseert Team Verada een rit tvv van Kom Op Tegen Kanker. Info omtrend de rit kan je hier vinden. Later zal ik er wel nog eens over uitbreiden. Maar met een tocht hoort er dus een degelijk parcours. En een parcours moet dus verkend worden. Het eerste idee was om 3 tochten [...]

Valpartij

Vorige week was de tweede officiële rit van team Verada en het weer was niet zo ijzig en sneeuwig als de voorbije week. Reden dus waarom we met 22 man aan de start stonden. Helaas heeft de rit voor mij niet erg lang geduurd. Al reeds na een kilometer of 20 was er de afdaling [...]

Kennismaking met de piste

Vandaag hadden we met team Verada de piste in Gent afgehuurd. Op wat enkelingen na was dit een primeur voor iedereen. Bij het afhuren van de piste hoort ook een initiator en deze was toch wel nodig. Die liet ons stap voor stap kennismaken met het reilen en zeilen van de piste en beetje bij [...]

Dagje ploeteren

Zaterdag 23 januari kreeg ik de kans om eens een MTB rit te rijden. Ik heb via Frederic (Team Verada) een MTB even mogen gebruiken en we zouden met een man of 4 de rit van Velofollies rijden. De rit zelf was 40 km maar ik moest natuurlijk eerst de fiets gaan ophalen dus hop, [...]

Weekendje rust

Ik keek toch uit naar afgelopen weekend. Er werd weliswaar wat regen voorspeld maar eindelijk terug positieve temperaturen. Dat betekent dat de ijs en sneeuwplekken eindelijk weg zouden zijn en behalve rijden in de regen zou niets me meer tegenhouden… Dacht ik. Vrijdag opgestaan met een mottig gevoel en in de loop van de dag [...]

Uitstel

Als het regent, trek ik een regenvestje aan.
Als het tropisch warm is, neem ik meer dan genoeg drinken mee en matig ik de inspanningen
Als het straf waait, dan pas ik het verzet wel aan.
Maar wat moet je in godsnaam aanvangen met sneeuw en ijzelplekken?
De drive om te gaan rijden is ongelofelijk groot maar ik heb [...]